IS1: 2012

วันพุธที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2555

บทที่ ๓ วิธีการศึกษา

บทที่ 3

วิธีการศึกษา

ในการดำเนินการจัดทำโครงงานแบ่งเป็น ๗ ขั้นตอนดังนี้

๓.๑ เขียนโครงร่างโครงงาน

๓.๒ การสำรวจข้อมูลพื้นฐานค้นคว้าและหาความรู้

๓.๓ การวางแผนการทดลอง

๓.๔ ทำการทดลอง

๓.๕ วิเคราะห์ผลการทดลอง

๓.๖ สรุปผลการทดลอง

๓.๗ จัดทำแบบสอบถาม

๓.๑ เขียนโครงร่างโครงงาน

๓.๑.๑ แผนผังการทำงาน

แผนผังการศึกษาค้นคว้าและสร้างองค์ความรู้ ( Research)

หัวข้อ [Topic]

เรียบเรียงหัวข้อ [Focus]

หาแหล่งค้นคว้า [Search for Sources]

หัวข้อศึกษาค้นคว้า [Research]

การเตรียมอ่านค้นคว้า [Preparatory Reading]

กำหนดโครงร่าง [Working Outline]

รวบรวมข้อมูล [Assemble sources/Materials]

บันทึกรายละเอียดและข้อมูล [Recording info & data]

๓.๑.๒ การเขียน

การเขียน ( Writing )

การเขียนโครงร่าง [Basic Outline]

การสนับสนุนรายละเอียด [Supporting Details]

ฉบับร่าง [Rough Draft]

ชื่อเรื่อง

บทคัดย่อ

สารบัญ

คำนำ

เนื้อเรื่อง

สรุป

การแสดงภาพประกอบ

ทบทวน [Revising & Editing]

อ่านตรวจทาน [Proofreading]

ฉบับจริง [Final Copy]

๓.๒ การสำรวจข้อมูลพื้นฐานค้นคว้าและหาความรู้

๓.๒.๑ การสำรวจเอกสารและงานวิจัย

การสำรวจข้อมูลพื้นฐานพบว่า เห็บเป็นสัตว์พาหะนำโรคและก่อให้เกิดอันตรายต่อสัตว์เลี้ยง เช่น สุนัข โดยเฉพาะพิษของเห็บตัวเมียที่อาจทำให้เป็นอัมพาตได้ สำหรับอันตรายที่เกิดขึ้นกับคนนั้นยังไม่พบบ่อยนัก เห็บเป็นปรสิตของสัตว์ ทั้งนี้คนก็มีความเสี่ยงที่จะถูกเห็บกัดได้โดยไม่รู้ตัวจากการเล่นกับสัตว์เลี้ยงของตนที่อาจมีเห็บอาศัยอยู่ ปัจจุบันพบว่าเวชภัณฑ์ในการกำจัดเห็บมีการผลิตขึ้นมาหลายรูปแบบที่แตกแต่งกัน แต่เวชภัณฑ์เหล่านั้นล้วนผลิตขึ้นจากสารเคมี ซึ่งสารเคมีนั้นอาจส่งผลข้างเคียงต่อสัตว์เลี้ยงได้ ทำให้เกิดการระคายเคืองหรืออาการแพ้ ดังนั้นจึงเป็นการดีที่จะนำสมุนไพรมาแทนการใช้สารเคมี ซึ่งจากการศึกษางานวิจัยและเอกสารที่เกี่ยวข้องต่างๆทำให้พบว่า สารสกัดในเมล็ดและใบน้อยหน่าสามารถฆ่าแมลงได้ แอลคาลอยด์พบในเมล็ดและใบน้อยหน่าเป็นสารรสขม มีความเป็นพิษ และมีฤทธิ์ทางเภสัชวิทยาที่สามารถฆ่าแมลง ได้แก่ แมลงวัน มอดแป้ง ตั๊กแตนและสามารถยับยั้งการเจริญเติบโตของตัวอ่อนและไข่ของไหมบ้าน และตัวอ่อนของแมลงจำพวกด้วง ผู้จัดทำโครงงานจึงตั้งสมมติฐานว่าถ้าใบน้อยหน่าสามารถกำจัดแมลงได้แล้วใบน้อยหน่าจะสามารถกำจัดเห็บได้ ผู้จัดทำโครงงานจึงสนใจที่จะศึกษาการกำจัดเห็บด้วยใบน้อยหน่า

๓.๒.๒ การสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญ

ผู้เชี่ยวชาญทางด้านเคมีเกี่ยวกับวิธีการที่เหมาะสมในการสกัดสารจากใบน้อยอย่างง่ายในเบื้องต้นพบว่าแอลกอฮอล์เป็นตัวทำลายที่จะสามารถช่วยสกัดสารบางอย่างในใบน้อยหน่าออกมาได้

๓.๓ การวางแผนการทดลอง

เพื่อให้การทดลองดำเนินไปอย่างถูกต้องและประสบผลสำเร็จจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องทราบถึงแผนการดำเนินการ ตัวแปรที่ใช้ในการทดลอง วิธีการทดลอง และการวิเคราะห์ผลการทดลองซึ่งจะอธิบายในรายละเอียดดังนี้

๓.๓.๑ วัตถุประสงค์ของการศึกษา

๑. เพื่อศึกษาคุณสมบัติของใบน้อยหน่าในการกำจัดเห็บอย่างง่าย

๒. เพื่อศึกษาความพึงพอใจต่อการใช้ใบน้อยหน่าในการกำจัดเห็บอย่างง่าย

๓. เพื่อนำเสนอผลงานจากการใช้ใบน้อยหน่าในการกำจัดเห็บอย่างง่ายผ่านสื่ออินเทอร์เนตหรือ บล็อก และป้ายนิเทศ

๓.๓.๒ ตัวแปรที่ใช้ในการทดลอง

๑) วัสดุที่ใช้ในการจัดเตรียมสารละลายจากใบน้อยหน่าสำหรับชุดการทดลองในการฆ่าเห็บ

๒) ใบน้อยหน่าสำหรับชุดการทดลองในการฆ่าเห็บ

๓) วัสดุที่ใช้ในการทดลอง

๔) เวลาที่ใช้ในการฆ่าเห็บต่อหนึ่งหารทดลองที่ 30 นาทีและ 60 นาที

๓.๓.๓ ชุดการทดลอง

ชุดการทดลองในการฆ่าเห็บ แบ่งเป็น 2 ชุดการทดลอง

๑.ชุดการทดลองที่ 1 ระยะเวลาในการทดลอง 30 นาที

๑) นำเห็บจำนวน 4 ตัวใส่ลงในน้ำเปล่า ใช้พิจารณาเพื่อเปรียบเทียบกับการทดลองชุดอื่นๆใช้เวลาในการทดลอง 30 นาที

๒) นำเห็บจำนวน 4 ตัวใส่ลงในน้ำแอลกอฮอล์ที่มีความเข้มข้น 60 เปอร์เซ็นต์ ใช้พิจารณาเปรียบเทียบกับชุดการทดลองแอลกอฮอล์ผสมใบน้อยหน่า ใช้เวลาในการทดลอง 30 นาที

๓) นำเห็บจำนวน 4 ตัวใส่ลงในแอลกอฮอล์ผสมใบน้อยหน่า ใช้เวลาในการทดลอง 30 นาที

๒.ชุดการทดลองที่ 2 ระยะเวลาในการทดลอง 60 นาที

๑) นำเห็บจำนวน 4 ตัวใส่ลงในน้ำเปล่า ใช้พิจารณาเพื่อเปรียบเทียบกับการทดลองชุดอื่นๆใช้เวลาในการทดลอง 60 นาที

๒) นำเห็บจำนวน 4 ตัวใส่ลงในน้ำแอลกอฮอล์ที่มีความเข้มข้น 60 เปอร์เซ็นต์ ใช้พิจารณาเปรียบเทียบกับชุดการทดลองแอลกอฮอล์ผสมใบน้อยหน่า ใช้เวลาในการทดลอง 60 นาที

๓) นำเห็บจำนวน 4 ตัวใส่ลงในแอลกอฮอล์ผสมใบน้อยหน่า ใช้เวลาในการทดลอง 60 นาที

๓.๓.๔. อุปกรณ์ในการทดลองและเครื่องมือวัด

๑) อุปกรณ์ที่ใช้ในการเตรียมการทดลอง

๒) อุปกรณ์ที่ใช้ในการทดลอง

๓) อุปกรณ์ที่ใช้ในการจับเวลา

๓.๓.๕ ขั้นตอนทำการทดลอง

๑ ขั้นเตรียมการทดลอง

วัสดุ

น้ำเปล่า 200 ลูกบาศก์เซนติเมตร

น้ำแอลกอฮอล์ความเข้มข้น 60 เปอร์เซ็นต์ 120 ลูกบาศก์เซนติเมตร

ใบน้อยหน่าสด 20 ใบ

อุปกรณ์

มีดทำครัว 1 เล่ม

โครกหิน 1 โครก

ขวดพลาสติกสะอาด 3 ขวด

เขียง 1 อัน

บีกเกอร์ขนาด 100 cc. 3ใบ

๑) เตรียมน้ำแอลกอฮอล์ความเข้มข้น 60 เปอร์เซนต์ ใส่ลงในบีกเกอร์ปริมาณ 60 ลูกบาศก์เซนติเมตร

๒) นำใบน้อยหน่าสด 10 ใบ ปริมาณ 20 กรัม มาหั่น แล้วนำไปตำให้ละเอียด

๓) ผสมน้ำแอลกอฮอล์กับใบน้อยหน่าเข้าด้วยกัน

๔) เทใส่ขวดพลาสติกสะอาด ทั้งทิ้งไว้ 2-3 คืน

๒ ขั้นทดลอง

วัสดุ/อุปกรณ์

เห็บ 20 ตัว

บีกเกอร์ขนาด 100 cc. 3 ใบ

ที่คีบสาร 3 อัน

นาฬิกาจับเวลา 3 เรือน

ชุดการทดลองที่ ๑

การทดลองที่ ๑.๑ ใส่เห็บลงในน้ำเปล่า 30 นาที

วิธีการทดลอง

๑. ใส่น้ำลงในบีกเกอร์ ปริมาณ 20 ลูกบาศก์เซนติเมตร

๒. ใส่เห็บจำนวน 4 ตัวลงในบีกเกอร์ที่จัดเตรียมไว้พร้อมกันทั้ง 4 ตัว พร้อมกับการจับเวลา

๓. เมื่อเวลาผ่านไป 30 นาที นำเห็บขึ้นมาจากบีกเกอร์ สังเกตและบันทึกผล

การทดลองที่ ๑.๒ ใส่เห็บลงในแอลกอฮอล์ความเข้มข้น 95 เปอร์เซ็นต์ 30 นาที

วิธีการทดลอง

๑. ใส่แอลกอฮอล์ความเข้มข้น 60 เปอร์เซ็นต์ ลงในบีกเกอร์ ปริมาณ 20 ลูกบาศก์เซนติเมตร

๓. เมื่อเวลาผ่านไป 30 นาที นำเห็บขึ้นมาจากบีกเกอร์ สังเกตและบันทึกผล

การทดลองที่ ๑.๓ ใส่เห็บลงในแอลกอฮอล์ผสมใบน้อยหน่า 30 นาที

วิธีการทดลอง

๑. ใส่แอลกอฮอล์ผสม ใบน้อยหน่า ลงในบีกเกอร์ ปริมาณ 20 ลูกบาศก์เซนติเมตร

๓. เมื่อเวลาผ่านไป 30 นาที นำเห็บขึ้นมาจากบีกเกอร์ สังเกตและบันทึกผล

ชุดการทดลองที่ ๒

การทดลองที่ ๒.๑ ใส่เห็บลงในน้ำเปล่า 60 นาที

วิธีการทดลอง

๑. ใส่น้ำลงในบีกเกอร์ ปริมาณ 20 ลูกบาศก์เซนติเมตร

๓. เมื่อเวลาผ่านไป 60 นาที นำเห็บขึ้นมาจากบีกเกอร์ สังเกตและบันทึกผล

การทดลองที่ ๒.๒ ใส่เห็บลงในแอลกอฮอล์ความเข้มข้น 60 เปอร์เซ็นต์ 60 นาที

วิธีการทดลอง

๓. เมื่อเวลาผ่านไป 60 นาที นำเห็บขึ้นมาจากบีกเกอร์ สังเกตและบันทึกผล

การทดลองที่ ๒.๓ ใส่เห็บลงในแอลกอฮอล์ผสมใบน้อยหน่า 60 นาที

วิธีการทดลอง

๑. ใส่แอลกอฮอล์ผสม ใบน้อยหน่า ลงในบีกเกอร์ ปริมาณ 20 ลูกบาศก์เซนติเมตร

๓. เมื่อเวลาผ่านไป 60 นาที นำเห็บขึ้นมาจากบีกเกอร์ สังเกตและบันทึกผล

บทที่ ๕ สรุป อภิปรายผลและข้อเสนอแนะ

บทที่ ๕

สรุป อภิปรายผลและข้อเสนอแนะ

การศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาคุณสมบัติของใบน้อยหน่าในการฆ่าเห็บอย่างง่ายโดยการใช้แอลกอฮอล์เป็นตัวทำละลายในการสกัดสารแอลคาลอยด์ในใบน้อยหน่าอย่างง่าย สรุปสาระสำคัญและผลการศึกษาได้ดังนี้

๕.๑ วัตถุประสงค์ของการศึกษา

๑. เพื่อศึกษาคุณสมบัติของใบน้อยหน่าในการกำจัดเห็บอย่างง่าย

๒. เพื่อศึกษาความพึงพอใจต่อการใช้ใบน้อยหน่าในการกำจัดเห็บอย่างง่าย

๕.๒ วิธีการดำเนินงาน

๕.๒.๑ สำรวจข้อมูลพื้นฐาน

การสำรวจข้อมูลพื้นฐาน โดยการศึกษาจากเอกสารงานวิจัยและอินเทอร์เน็ต ทำการสัมภาษณ์ผู้รู้ทางด้านเคมี ในการสกัดสารด้วยวิธีการอย่างง่ายโดยใช้แอลกอฮอล์เป็นตัวทำละลายเพื่อการสกัดสารบางอย่างในใบน้อยหน่า จากการศึกษาเอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้องจึงพบว่าสารในใบน้อยหน่าที่สามารถฆ่าแมลงได้นั้นคือสารแอลคาลอยด์

๕.๒.๒ การวางแผนการทดลอง

การศึกษาสมุนไพรที่ต้องการใช้ทดสอบคุณสมบัติในการกำจัดเห็บ ศึกษาวิธีการสกัดสารอย่างง่ายโดยใช้แอลกอฮอล์เป็นตัวทำละลาย ทำการสกัดสารแอลคาลอยด์ในใบน้อยหน่าอย่างง่ายโดยแอลกอฮอล์ ทดสอบฤทธิ์ในการฆ่าเห็บของใบน้อยหน่า

๕.๒.๓ การทดสอบประสิทธิภาพการฆ่าเห็บ

ประสิทธิภาพในการฆ่าเห็บของใบน้อยหน่าจะมีประสิทธิภาพมากขึ้น โดยการใช้ใบน้อยหน่าสด 20 กรัม ผสมแอลกอฮอล์ความเข้มข้น 60 เปอร์เซ็นต์ ปริมาณ 60 ลูกบาศก์เซนติเมตร แช่ทิ้งไว้ 1-2 คืน ทดสอบประสิทธิภาพในการฆ่าพบว่าเห็บที่ทดลองส่วนใหญ่ตายภายในเวลา 30 นาที และตายหมดในเวลา 60 นาที

๕.๓ สรุปผล

จากการศึกษาคุณสมบัติในการกำจัดเห็บของใบน้อยหน่า และทำการสกัดสารแอลคาลอยด์อย่างง่าย และทดสอบฤทธิ์ในการฆ่าเห็บ ซึ่งผลการทดสอบนั้นพบว่า ใบน้อยหน่าที่ผสมกับแอลกอฮอล์นั้นสามารถกำจัดเห็บได้ โดยภายในระยะเวลา๓๐นาที สามารถฆ่าเห็บได้ ๕๐-๑๐๐ เปอร์เซ็นต์ และภายในระยะเวลา๖๐นาที สามารถฆ่าเห็บได้๑๐๐ เปอร์เซ็นต์

๕.๔ อภิปลายผล

จาการทดสอบกำจัดเห็บด้วยวิธีการทั้ง 6 วิธี คือ

๑ การฆ่าเห็บของน้ำเปล่าในเวลา 30 นาที

๒ การฆ่าเห็บของแอลกอฮอล์ความเข้มข้น 60 เปอร์เซ็นต์ในเวลา 30 นาที

๓ การฆ่าเห็บของใบน้อยหน่าผสมแอลกอฮอล์ในเวลา 30 นาที

๔ การฆ่าเห็บของน้ำเปล่าในเวลา 60 นาที

๕ การฆ่าเห็บของแอลกอฮอล์ความเข้มข้น 60 เปอร์เซ็นต์ในเวลา 60 นาที

๖ การฆ่าเห็บของใบน้อยหน่าผสมแอลกอฮอล์ในเวลา 60 นาที

ผลของการฆ่าเห็บด้วยวิธีการทดลองทั้งหมดนั้น พบว่าวิธีการทดลองใบน้อยหน่าผสมกับแอลกอฮอล์มีเปอร์เซ็นต์การตายของเห็บสูงสุด ทั้งนี้เพราะในใบน้อยหน่ามีสารเคมีที่ชื่อแอลคาลอยด์ ซึ่งมีฤทธิ์ในการกำจัดแมลงได้

บทที่ ๔ การวิเคราะห์ข้อมูล

บทที่๔

การวิเคราะห์ข้อมูล

๔.๑ การทดลองใช้แอลกอฮอล์เป็นตัวทำละลาย

จากการทดลองใช้แอลกอฮอล์ความเข้มข้น 60 เปอร์เซ็นต์เป็นตัวทำละลายผสมกับกับใบน้อยหน่า 20 กรัม จะทำให้ได้สารละลายที่มีสีเขียวเข้มมีค่า pH ความเป็นกรดแก่

๔.๒ การทดสอบฤทธิ์ในการฆ่าเห็บของใบน้อยหน่า

การทดสอบฤทธิ์ในการฆ่าเห็บของใบน้อยหน่าได้ผลดังนี้

ตารางที่ ๔.๑ แสดงฤทธิ์ในการฆ่าเห็บของน้ำเปล่าในเวลา 30 นาที

จำนวนครั้ง	จำนวนเห็บที่ใช้ทดลอง 4 ตัว
จำนวนครั้ง	จำนวนเห็บที่เป็น(ตัว)	จำนวนเหาที่ตาย(ตัว)	เปอร์เซ็นต์ของเห็บที่ตาย
ครั้งที 1	4	0	0
ครั้งที่ 2	4	0	0
ครั้งที่ 3	4	0	0

จากตารางที่ ๔.๑ แสดงฤทธิ์ในการฆ่าเห็บของน้ำเปล่าพบว่าไม่มีเห็บตายด้วยน้ำเปล่าโดยใช้เวลาทั้งสิ้น 30 นาที

ตารางที่ ๔.๒ แสดงฤทธิ์ในการฆ่าเห็บของแอลกอฮอล์ความเข้มข้น 60 เปอร์เซ็นต์ในเวลา 30 นาที

จำนวนครั้ง	จำนวนเห็บที่ใช้ทดลอง 4 ตัว
จำนวนครั้ง	จำนวนเห็บที่เป็น(ตัว)	จำนวนเห็บที่ตาย(ตัว)	เปอร์เซ็นต์ของเห็บที่ตาย
ครั้งที 1	3	1	25
ครั้งที่ 2	4	0	0
ครั้งที่ 3	3	1	25

จากตารางที่ ๔.๒ แสดงฤทธิ์ในการฆ่าเห็บของแอลกอฮอล์ความเข้มข้น 60 เปอร์เซ็นต์พบว่ามีเห็บที่ตายโดยรวมคิดเป็น 25 เปอร์เซ็นต์ โดยใช้เวลาทั้งสิ้น 30 นาที

ตารางที่ ๔.๓ แสดงฤทธิ์ในการฆ่าเห็บของใบน้อยหน่าผสมแอลกอฮอล์ในเวลา 30 นาที

จำนวนครั้ง	จำนวนเหาที่ใช้ทดลอง 4 ตัว
จำนวนครั้ง	จำนวนเห็บที่เป็น(ตัว)	จำนวนเห็บที่ตาย(ตัว)	เปอร์เซ็นต์ของเห็บที่ตาย
ครั้งที 1	2	2	50
ครั้งที่ 2	1	3	75
ครั้งที่ 3	0	4	100

จากตารางที่ ๔.๓ แสดงฤทธิ์ในการฆ่าเห็บของใบน้อยหน่าผสมแอลกอฮอล์ภายในเวลา 30 นาที พบว่ามีเห็บที่ตายโดยรวมคิดเป็น 50 – 100 เปอร์เซ็นต์

ตารางที่ ๔.๔ แสดงฤทธิ์ในการฆ่าเห็บของน้ำเปล่าในเวลา 60 นาที

จำนวนครั้ง	จำนวนเหาที่ใช้ทดลอง 4 ตัว
จำนวนครั้ง	จำนวนเห็บที่เป็น(ตัว)	จำนวนเห็บที่ตาย(ตัว)	เปอร์เซ็นต์ของเห็บที่ตาย
ครั้งที 1	4	0	0
ครั้งที่ 2	4	0	0
ครั้งที่ 3	4	0	0

จากตารางที่ ๔.๔ แสดงฤทธิ์ในการฆ่าเห็บของน้ำเปล่าพบว่าไม่มีเห็บตายด้วยน้ำเปล่า ใช้เวลาทั้งสิ้น 60 นาที

ตารางที่ ๔.๕ แสดงฤทธิ์ในการฆ่าเห็บของแอลกอฮอล์ความเข้มข้น 60 เปอร์เซ็นต์ในเวลา 60 นาที

จำนวนครั้ง	จำนวนเหาที่ใช้ทดลอง 4 ตัว
จำนวนครั้ง	จำนวนเห็บที่เป็น(ตัว)	จำนวนเห็บที่ตาย(ตัว)	เปอร์เซ็นต์ของเห็บที่ตาย
ครั้งที 1	1	3	75
ครั้งที่ 2	1	3	75
ครั้งที่ 3	1	3	75

จากตารางที่ ๔.๕ แสดงฤทธิ์ในการฆ่าเห็บของแอลกอฮอล์ความเข้มข้น 60 เปอร์เซ็นต์ พบว่ามีเห็บที่ตายโดยรวมคิดเป็น 75 เปอร์เซ็นต์

ตารางที่ ๔.๖ แสดงฤทธิ์ในการฆ่าเห็บของใบน้อยหน่าผสมแอลกอฮอล์ในเวลา 60 นาที

จำนวนครั้ง	จำนวนเหาที่ใช้ทดลอง 4 ตัว
จำนวนครั้ง	จำนวนเห็บที่เป็น(ตัว)	จำนวนเห็บที่ตาย(ตัว)	เปอร์เซ็นต์ของเห็บที่ตาย
ครั้งที 1	0	4	100
ครั้งที่ 2	0	4	100
ครั้งที่ 3	1	3	75

จากตารางที่ ๔.๖ แสดงฤทธิ์ในการฆ่าเห็บของใบน้อยหน่าผสมแอลกอฮอล์ภายในเวลา 60 นาทีพบว่าเห็บที่ตายโดยรวมคิดเป็น 75-100 เปอร์เซ็นต์

ตารางที่ ๔.๗ แสดงการเปรียบเทียบเปอร์เซ็นต์เห็บที่ตายจากการทดลองฆ่าเห็บด้วยวิธีการทั้ง 6 วิธี

วิธีการทดลอง	เปอร์เซ็นต์ที่เห็บตาย 4 ตัว
การฆ่าเห็บของน้ำเปล่าในเวลา 30 นาที	0
การฆ่าเห็บของแอลกอฮอล์ความเข้มข้น 60 เปอร์เซ็นต์ในเวลา 30 นาที	25
การฆ่าเห็บของใบน้อยหน่าผสมแอลกอฮอล์ในเวลา 30 นาที	50 -100
การฆ่าเห็บของน้ำเปล่าในเวลา 60 นาที	0
การฆ่าเห็บของแอลกอฮอล์ความเข้มข้น 60 เปอร์เซ็นต์ในเวลา 60 นาที	75
การฆ่าเห็บของใบน้อยหน่าผสมแอลกอฮอล์ในเวลา 60 นาที	75-100

จากตารางที่ ๔.๗ แสดงการเปรียบเทียบเปอร์เซ็นต์เห็บที่ตายจากการทดลองฆ่าเห็บด้วยวิธีการทั้ง 6 วิธี

พบว่าน้ำเปล่าฆ่าเห็บไม่ตายภายในเวลา 30 – 60 นาที แอลกอฮอล์ความเข้มข้น 60 % สามารถฆ่าเห็บตายได้โดยรวมคิดเป็น 25-75 % ภายในเวลา 30-60 นาที ใบน้อยหน่าผสมแอลกอฮอล์สามารถฆ่าเห็บตายได้โดยรวมคิดเป็น 50 – 100 % ภายในเวลา 30-60 นาที

ซึ่งถ้าดูจากผลของการฆ่าเหาด้วยวิธีการทดลองทั้งหมดจะพบว่าวิธีการทดลองใบน้อยหน่าผสม แอลกอฮอล์มีเปอร์เซ็นต์การตายของเห็บสูงสุด